Λόγου Χάριν

φωτογραφία: ANTONY GORMLEY      Αυτήν όμως ήταν πρόθυμος να του την προσφέρει ο Πλούταρχος: «Θυμήσου μόνο τι λέει ο Νίτσε στη Γέννηση της τραγωδίας, Αλμπέρ. Δε φτάνει μόνο το Απολλώνιο φως της αγνότητας, χρειάζεται κι ο διονυσιακός ζόφος. Εδώ ακριβώς, απέναντι από το νησί του Θεού του φωτός, γίνεται το πάντρεμα. Όλοι αυτοί οι ζηλωτές του Διονύσου, που κάποιοι αδαείς τους επικρίνουν ή τους οικτίρουν, δεν κάνουν τίποτε άλλο από το να συμφιλιώνουν τη φύση με τον άσωτο υιό της: τον άνθρωπο. Με τον χορό και το τραγούδι ο άνθρωπος εκφράζεται ως μέλος μιας ανώτερης κοινότητας: ξεχνά να περπατά και να μιλά κι είναι έτοιμος να απογειωθεί χορεύοντας. Αισθάνεται θεός. Με την εμπειρία απαρνείται το εγώ του και εξοικειώνεται με τη βαθύτερη ουσία του κόσμου. Χόρεψε, λοιπόν, πιες και τραγούδα, φίλε μου. Κι ο ίδιος ο Απόλλωνας χωρίς τον Διόνυσο δεν μπόρεσε να ζήσει. Μέσα σου ζει μια ολόκληρη Βαβυλώνα. Καιρός να την ανακαλύψεις».

ΕΠΑΝΑΛΗΠΤΙΚΕΣ ΑΣΚΗΣΕΙΣ ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΟΥ Nα βρείτε το είδος των μετοχών στις προτάσεις (επιθετική, κατηγορηματική, επιρρηματική): Οἱ φεύγοντες ἐκ Φλειοῦντος ἐπορεύοντο εἰς Λακεδαίμονα. Ὁρῶ τοὺς ἄνδρας μᾶλλον τοῦ προσήκοντος ἀχθομένους. Οἱ Λακεδαιμόνιοι καὶ ὁλίγοι ὄντες ἐνίκησαν Θηβαίους. Βασιλεὺς τοὺς στρατηγοὺς πεφονευκὼς τὰς σπονδὰς ἔλυσεν. Οἱ δικασταὶ ἤκουσαν τῶν μαρτύρων λεγόντων. Οὐχ ἑώρων ἀλλήλους ἅτε πυκνοῦ ὄντος τοῦ δάσους. Λύσανδρος τὰ ὑπάρχοντα χρήματα Κύρῳ ἀπέδωκεν. Οὐχ ἑώρων ἀλλήλους ἅτε πυκνοῦ ὄντος τοῦ δάσους. Χαίρω, ὦ Λυσίμαχε, τῷ ἀνδρί πλησιάζων. Φαίνεσθε τἀναντία ὧν βούλεσθε διαπραττόμενοι. Στις φράσεις να επισημάνετε και να χαρακτηρίσετε τους επιρρηματικούς προσδιορισμούς: Πολλοὶ Ἀθηναῖοι τῷ λιμῷ ἀπέθανον. Ἐχώρουν (βάδιζαν) ἐκ τῶν οἰκιῶν πρὸς αὐτούς. Ταχέως τὸν ποταμόν διέβαινον. Ταῦτα ποιοῦντες τὰ δίκαια ψηφιεῖσθε. Κατὰ τὸν νόμον κρίνατε. Οὐ τῆς ἐπιούσης ἡμέρας ἥξει τὸ πλοῖον. Λακεδαιμόνιοι βοῇ καὶ οὐ ψήφῳ κρίνουσι. Στις φράσεις να επισημάνετε και να χαρακτηρίσετε τους ονο...

ΕΠΑΝΑΛΗΠΤΙΚΕΣ ΑΣΚΗΣΕΙΣ Να γράψετε τα ρήματα που σας δίνονται στον κατάλληλο τύπο παρατατικού και αορίστου ενεργητικής φωνής. πειθώ (αόριστος, β ́ ενικό) -> φονεύω (παρατατικός, β ́ πληθυντικό) -> διώκω (αόριστος, γ ́ πληθυντικό) -> πράττω (αόριστος, β ́ πληθυντικό) -> πέμπω (παρατατικός, α ́ πληθυντικό) -> ἀγοράζω (αόριστος, α ́ ενικό) -> πείθω (αόριστος, γ ́ πληθυντικό) -> κελεύω (παρατατικός, α ́ ενικό) -> ἀκούω (αόριστος, β ́ ενικό) -> Να συμπληρώσετε τις προτάσεις βάζοντας τα ρήματα των παρενθέσεων στον κατάλληλο τύπο της οριστικής ενεστώτα και μέλλοντα ενεργητικής φωνής: Ὑμεῖς _________________ (ενεστ.) _________________ (μέλ.) τούς κήρυκας εἰς φρέαρ. (ῥίπτω) Οἱ νόμοι τόν δῆμον _________________ (ενεστ.) _________________ (μέλ.) (παιδεύω) Ἐγώ ἀεί κατά τούς νόμους _________________ (ενεστ.) _________________ (μέλ.). (πράττω) Οἱ ἱππεῖ...

ΑΣΚΗΣΕΙΣ ΣΤΗΝ ΕΥΚΤΙΚΗ Στον πίνακα να συμπληρώσετε τα πρόσωπα που λείπουν:                          ΕΝΕΣΤΩΤΑΣ     ΜΕΛΛΟΝΤΑΣ     ΑΟΡΙΣΤΟΣ     ΜΕΛΛΟΝΤΑΣ ΕΙΜΙ α΄ ενικό                πιστευοίμην           πιστευσοίμην β΄ ενικό γ΄ενικό                  πιστεύοιτο α΄πληθυντικό                                      πιστευσοίμεθα                                        ἐσοίμεθα β΄πληθυντικό        πιστεύοισθε                                     πιστεύσαισθε γ΄πληθυντικό...

ΑΣΚΗΣΕΙΣ ΣΤΙΣ ΔΕΥΤΕΡΕΥΟΥΣΕΣ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ Να αναγνωρίσετε τις δευτερεύουσες προτάσεις και να επισημάνετε τον συντακτικό τους ρόλο. Ἔγνωσαν ὅτι κενὸς ὁ φόβος εἴη. Παῦσαι, πρὶν ὀργῆς κἀμὲ μεστῶσαι λέγων. Ἔχω τριήρεις, ὥστε ἑλεῖν τὸ ἐκείνων πλοῖον. Φοβοῦνται μὴ τὰ ἔσχατα πάθωσιν. Δίκαιος γίγνου, ἴνα καὶ δικαίων τυγχάνῃς. Μή γνώτω ἡ δεξιά σου τι ποιεῖ ἡ ἀριστερά σου. Εἰ μή ποιήσουσι ταῦτα, ἔκσπονδοι ἔσονται. Εὖ ἴσθι τοῦτο, ὅτι οὐχ ἐκών ἐξαμαρτάνω. Ὁ Πελοπίδας λέγει ὅτι ἡ πόλις πολεμήσει τοῖς Λακεδαιμονίοις. Γιγνώσκετε,  ἄνδρες Ἀθηναῖοι, ὅτι τό ψήφισμα ἐστιν ἰσχυρότατον.  Οὗτοι ἔλεγον ὅτι Κῦρος τέθνηκεν. Ἐφοβεῖτο μή τά ἔσχατα πάθῃ. Τό θεῖον τοιοῦτον ἐστιν, ὥστε ἄμα πάντα ὁρᾶν καί πάντα ἀκούειν. Ὅταν πλεῖστα τις ἔχῃ, τότε πλεῖστοι τούτῳ φθονοῦσιν. Ἐπειδή ὁμονοοῦμεν ταῦτα, πέμψατε ἀπό λόχον ἕκαστον πέντε ἄνδρας. Ὅσοι ἐξ ἄστεως ἐστε,  σκέψασθε. Ἐπεί ἀπορία ἦν, ἐλυπεῖτο σύν τοῖς ἄλλοις. Ἠγγέλθη τοῖς τῶν Συρακοσίων στρατηγοῖς ὅτι φεύγοιεν ὑπό τοῦ δήμου. Τήν δύναμιν ἀναληψόμεθα πάλιν, ἥ...

Ουρανός  Πρώτα να πιάσω τα χέρια σου Να ψηλαφίσω το σφυγμό σου Ύστερα να πάμε μαζί στο δάσος Ν` αγκαλιάσουμε τα μεγάλα δέντρα Που στον κάθε κορμό έχουμε χαράξει Εδώ και χρόνια τα ιερά ονόματα Να τα συλλαβίσουμε μαζί Να τα μετρήσουμε ένα-ένα Με τα μάτια ψηλά στον ουρανό σαν προσευχή. Το δικό μας δάσος δεν το κρύβει ο ουρανός. Δεν περνούν από δω οι ξυλοκόποι. Μανόλης Αναγνωστάκης,  « Τα ποιήματα » , εκδόσεις Νεφέλη Ουρανός  Πουλιά μαύρες σαΐτες της δύσκολης πίκρας δεν ειν’ εύκολο ν’ αγαπήσετε τον ουρανό πολύ μάθατε να λέτε πως είναι γαλάζιος ξέρετε τις σπηλιές το δάσος τους βράχους του; Έτσι καθώς περνάτε φτερωτές σφυρίχτρες ξεσκίζετε τη σάρκα σας πάνω στα τζάμια του κολλούν τα πούπουλά σας στην καρδιά του Και σαν έρχεται η νύχτα με φόβο απ’ τα δέντρα κοιτάτε τ’ άσπρο μαντίλι το φεγγάρι του τη γυμνή παρθένα που ουρλιάζει στην αγκαλιά του το στόμα της γριάς με τα σάπια τα δόντια του τ’ άστρα με τα σπαθιά και με τους χρυσούς σπάγκους την αστραπή τον κεραυνό τη βροχή τoυ τη μα...

φωτογραφία: Newsha Tavakolian     Υπάρχουν φορές, ενώ η ζωή μου έχει αλλάξει ολοκληρωτικά, που όταν θυμάμαι εκείνα τα χρόνια πιάνω τον εαυτό μου να σκέφτεται: Δεν ήταν και τόσο χάλια.  Μπορεί και να μην ήταν.  Αλλά είναι και φορές -εκεί που δεν το περιμένω- που περπατάω στο πεζοδρόμιο μες τη λιακάδα ή χαζεύω την κορυφή ενός δέντρου να γέρνει με τον άνεμο ή βλέπω τον ουρανό του Νοεμβρίου να κλείνει πάνω από το Ηστ Ρίβερ, και ξαφνικά η επίγνωση του ζόφου, με γεμίζει τόσο βαθιά που είναι πιθανό να βγει κάποιος ήχος από το στόμα μου, και τότε χώνομαι στο κοντινότερο μαγαζί ρούχα και συζητάω με κάποιον τελείως άγνωστο για τη φόρμα των πουλόβερ που μόλις παρέλαβαν. Κάπως έτσι μάλλον βρίσκουμε τον δρόμο μέσα στον κόσμο, μισοξέροντας, μισοαγνοώντας, με αναμνήσεις που μας έρχονται και αποκλείεται να είναι αληθινές.  Όταν όμως βλέπω άλλους να περπατάνε όλο αυτοπεποίθηση στο πεζοδρόμιο σαν να είναι τελείως ελεύθεροι από τρόμο, συνειδητοποιώ πω δεν ξέρω πώς είναι οι ά...

ΕΠΑΝΑΛΗΠΤΙΚΕΣ ΑΣΚΗΣΕΙΣ ΣΤΑ ΡΗΜΑΤΑ Να συμπληρώσετε τα κενά με τον σωστό τύπο της έγκλισης που δίνεται στην παρένθεση: Μὴ __________ (κρίνω, προστ., ενεστ.) ἴνα μὴ κριθῆτε. Πορεύεται εἰς το ἱερὸν, ἴνα __________ (εὔχομαι, υποτ., αορ.) τῷ θεῷ. Ἐὰν δύο εὐθεῖαι __________ (τέμνω, υποτ., ενεστ.) ἀλλήλας, τὰς κατὰ κορυφὴν γωνίας ἴσας ποιοῦσιν. __________ (εἰμί, γ΄ ενικό, προστ.) δύο εὐθεῖαι παράλληλοι. Δερκυλίδας ἠγνόει ὅτι ________________ (λύομαι, ευκτ. παρκμ.) αἱ σπονδαί. Οἱ στρατιῶται τρόπαιον ἐπὶ τοῦ λόφου __________ (ἱδρύω, οριστ. υπερσ.). Να συμπληρώσετε τα κενά με τον κατάλληλο τύπο του ρήματος στην υποτακτική της μέσης φωνής: Τί __________ (πράττομαι, αόρ., α΄ πληθ.). Ἐὰν __________ ἡ πόλις, οἱ πολῖται εὐτυχοῦσιν (αὐξομαι, ενεστ.). Παρασκευάζομαι, ἵνα __________ τοὺς φίλους (δέχομαι, αόρ.). Ἐὰν ὁ ἄρχων τῷ λόγῳ __________, καλῶς διοικεῖ (πείθομαι, ενεστ.). __________ (α΄ πληθ.) τοῖς θεοῖς, ἴνα καλῶς βαίνῃ ἡ ἐκστρατεία (θύομαι, αόρ.). __________ (α΄ πληθ.) ἀγαθοὶ πολῖται εἶναι, ὦ συμπο...