Αρχαία Ελληνική Γλώσσα, Γ´ Τάξη Γυμνασίου, Επαναληπτικές Ασκήσεις Συντακτικού

ΕΠΑΝΑΛΗΠΤΙΚΕΣ ΑΣΚΗΣΕΙΣ ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΟΥ

Nα βρείτε το είδος των μετοχών στις προτάσεις (επιθετική, κατηγορηματική, επιρρηματική):

Οἱ φεύγοντες ἐκ Φλειοῦντος ἐπορεύοντο εἰς Λακεδαίμονα.

Ὁρῶ τοὺς ἄνδρας μᾶλλον τοῦ προσήκοντος ἀχθομένους.

Οἱ Λακεδαιμόνιοι καὶ ὁλίγοι ὄντες ἐνίκησαν Θηβαίους.

Βασιλεὺς τοὺς στρατηγοὺς πεφονευκὼς τὰς σπονδὰς ἔλυσεν.

Οἱ δικασταὶ ἤκουσαν τῶν μαρτύρων λεγόντων.

Οὐχ ἑώρων ἀλλήλους ἅτε πυκνοῦ ὄντος τοῦ δάσους.

Λύσανδρος τὰ ὑπάρχοντα χρήματα Κύρῳ ἀπέδωκεν.

Οὐχ ἑώρων ἀλλήλους ἅτε πυκνοῦ ὄντος τοῦ δάσους.

Χαίρω, ὦ Λυσίμαχε, τῷ ἀνδρί πλησιάζων.

Φαίνεσθε τἀναντία ὧν βούλεσθε διαπραττόμενοι.

Στις φράσεις να επισημάνετε και να χαρακτηρίσετε τους επιρρηματικούς προσδιορισμούς:

Πολλοὶ Ἀθηναῖοι τῷ λιμῷ ἀπέθανον.

Ἐχώρουν (βάδιζαν) ἐκ τῶν οἰκιῶν πρὸς αὐτούς.

Ταχέως τὸν ποταμόν διέβαινον.

Ταῦτα ποιοῦντες τὰ δίκαια ψηφιεῖσθε.

Κατὰ τὸν νόμον κρίνατε.

Οὐ τῆς ἐπιούσης ἡμέρας ἥξει τὸ πλοῖον.

Λακεδαιμόνιοι βοῇ καὶ οὐ ψήφῳ κρίνουσι.

Στις φράσεις να επισημάνετε και να χαρακτηρίσετε τους ονοματικούς προσδιορισμούς:

Μόναι αἱ Ἀμαζόνες ὁπλισμέναι ἦσαν σιδήρῳ.

Πολλοὶ Ἀθηναῖοι τῷ λιμῷ ἀπέθανον.

Μένων ὁ Θετταλός ἐβούλετο πλουτεῖν.

Ὁρῶ μικρὰν τὴν οἰκίαν.

Ἀνὴρ θαυμάσιος τὸ εἶδος.

Μεγίστου κακοῦ ἀπηλλάγησαν οἱ παῖδες, πονηρίας.

Οὗτός ἐστι φίλος Δημοσθένει.

Οἱ υἱεῖς αὑτοῦ ἀπώλλυντο.

Λύσανδρος, ὁ ναύαρχος, Λακεδαιμόνιος ἦν.

Πολλοὶ τῶν πολιτῶν ἐξεμάνθανον τέχνην.

Ἀριστείδης ἦν δίκαιος ἀνήρ.

Ἀθηναῖος ἐστί Δημοσθένης ὁ ρήτωρ.

Κοινός γιατρός θεραπεύσει σε, χρόνος.

Περί χρημάτων λαλεῖς, ἀβεβαίου πράγματος.

Διά μέσης τῆς πόλεως ρεῖ ποταμός.

Βουλόμενος δὲ Κῦρος ἐπιδεῖξαι τῇ Ἐπυάξῃ τὸ στράτευμα, ἐξέτασιν ποιεῖται τοῦ στρατοῦ τε ἑλληνικοῦ καὶ τοῦ βαρβαρικοῦ.

Το σύμβολο τοῦτο ἐφάνη ἐν μέσῳ ουρανῷ.

Ἅπας (όλη) ὁ τοῦ ἀνθρώπου βίος (η ζωή) κινδύνων γέμει (είναι γεμάτη).

Ὁ δειλός ἀνήρ προδότης ἐστί τῆς πατρίδος.

Τῆς εμῆς γυναικός ἀδελφοί, Χαιρέλεως καί Μακάρτατος.

Ἤφαιστος ἔτεμε (έκοψε) Διός κεφαλήν ὀξεῖ (με αιχμηρό) τῷ πελέκει (το τσεκούρι).

Οἱ πολῖται οἴονται (νομίζουν) τὰ ξύλινα τείχη σωτηρίαν είναι τῇ πόλει.

Τελαμῶνι δείξει μητρί, Ἐριβαίᾳ λέγω.

Μνηστήρ μοι ἦν ποταμός, Ἀχελῶον λέγω.

Καταλαμβάνει Φυλήν, χωρίον ἰσχυρόν.

Τοῦτον δὲ διαβάντες ἐπορεύθημεν διὰ φιλίας τῆς Φρυγίας εἰς Κολοσσούς, πόλιν οἰκουμένην, εὐδαίμονα καὶ μεγάλην.

Φινεύς, ὁ μάντις, ἐμήνυσε τόν πλοῦν τοῖς Ἀργοναύταις.

Ἐν μέσῃ τῇ στρατιᾷ τῶν βαρβάρων ἦν Κῦρος.

Ὁ Ἀθηναῖος νομοθέτης, ὁ Σόλων, τήν σεισάχθειαν ἐποίησε.

Ὁ Ξέρξης, ὁ βασιλεύς, ἐστρατεύσατο κατά τῆς Ἑλλάδος.

Ἐνταῦθα ἀφικνεῖται Ἐπύαξα ἢ Συεννέσιος γυνὴ τοῦ Κιλίκων βασιλέως παρὰ Κῦρον καὶ ἔδωκε Κύρῳ χρήματα πολλά.

Παρ’ Ὁμήρῳ θαυμάζομεν τούς ἥρωας, Ὁδυσσέα καί Ἀχιλλέα.

Κλεόκριτος, ὁ τῶν μυστῶν κῦρηξ, κατασιωπησάμενος ἔλεξεν.

Μόνοι ὑπέρ ἁπάσης τῆς Ἑλλάδος πρός πολλάς μυριάδας τῶν βαρβάρων διεκνδύνευσαν.

Ἐντεῦθεν ἐξελαύνομεν σταθμοὺς τρεῖς εἰς Ἰκόνιον τῆς Φρυγίας πόλιν ἐσχάτη.

Να εντοπίσετε τα απαρέμφατα και να δηλώσετε το είδος (ειδικό - τελικό) και τη συντακτική θέση τους (υποκείμενο - αντικείμενο):

Δίκαιόν ἐστιν ὑμᾶς διαφέρειν τι τούτων.

Δυνάμεθα σῶσαι τὴν πατρίδα.

Διδάσκει σε μάχεσθαι ἐν ὃπλοις.

Κίμων ἠνάγκασε τὸν βασιλέα συνάψαι μάχην.

Ἐμοὶ δοκεῖ τούτῳ διαφέρειν ἄνδρα τῶν ἄλλων ζώων, τῷ λόγῳ.

Μένων  ὁ Θετταλὸς  φίλος  ἐβούλετο  εἶναι τοῖς μέγιστα δυναμένοις.

Τῷ ἄρχοντι ἔξεστι (είναι δυνατόν) τοῖς νόμοις χρῆσθαι.

Ἀνάγκη ἐστὶ ὑμῖν μάχεσθαι.

Τῶν ἀγαθῶν χρὴ τοὺς νέους ὀρέγεσθαι.

Οἱ ἄνθρωποι εἰς τὸν ἥλιον οὐ δύνανται ἀντιβλέπειν.

Να βρειτε τα αντικείμενα και αν το ρήμα είναι δίπτωτο, να προσδιορίσετε ποια είναι άμεσα και ποια έμμεσα:

Διογείτων τὴν θυγατέρα ἔκρυπτε τὸν θάνατον τοῦ ἀνδρὸς.

Λακεδαιμόνιοι ἐκώλυον (παρεμπόδιζαν) τοὺς Ἠλείους τοῦ ἀγῶνος.

Κλέαρχος ὠφέλει τοὺς Ἕλληνας.

Πελοπίδας ἐγέμισε τὴν ναῦν ξύλων.

Πολλοὶ τῶν πολιτῶν ἐξεμάνθανον τέχνην.

Βλάπτει τὸν ἄνδρα θυμός.

Πολλὰ ἀγαθὰ οἱ θεοὶ παρέχουσιν τοῖς άνθρώποις.

Δίωκε δόξαν καὶ ἀρετήν.

Οἱ στρατηγοὶ  ἐδίδοσαν (έδιναν) τοῖς  στρατιώταις  καὶ  τοῖς  δούλοις  μισθὸν  καὶ  σῖτον.

Ἐγὼ εἴρηκα ὑμῖν τὴν ἀληθείαν.

Ἀποστέρει ἡμὰς τὸν μισθόν.

Οὐ μέμφομαι (κατηγορῶ) τοῖς φίλοις.

Ἐγέμισεν τὴν ναῦν (τὸ πλοῖο) ξύλων.

Ἤκουσα ταὐτὰ Σωκράτους.

Ἐδίδασκον τοὺς παῖδας τρόπους.

Προσέχω τοῖς λόγοις.

Ἔδειξεν τὴν ὁδὸν αὐτοῖς.

Μετέχωμεν τῶν ἱερῶν ὑμῖν.

Κοινωνῶ (μοιράζομαι) μηδενὸς τούτῳ.

Πάρειχεν σῖτον αὐτοῖς.

Ὁ ἥλιος θερμαίνει τὴν γῆν.

Φαλακρῷ κτένας δανείζεις.

Παρέδοσαν τοῖς Θηβαίοις τούς νεκρούς ὑποσπόνδους (κατόπιν συμφωνίας).

Ἐμοί ὁ μέν γάρ πατήρ κατέλιπεν (κληροδότησε) οὐδέν.

Ἀλλ’ οὐ μέν δή λήξω θρήνων στυγερῶν και γόων.

Μετά δέ τὴν ναυμαχίαν οἱ Κερκυραῖοι τούς αιχμαλώτους ἀπέκτειναν.

Ἀνδρός δ’ οἶνος ἔδειξε νόον (χαρακτήρα).

Ὁ θεός καί τήν ψυχήν κρατίστην τῷ ἀνθρώπῳ ἐνέφυσεν (ενέπνευσε).

Οὐδέν ἄνευ πόνου καί ἐπιμελείας θεοί διδόασιν ἀνθρώποις.

Ἔπαυσαν τὸν Τιμόθεον τῆς στρατηγίας.

Στις προτάσεις: α. να υπογραμμίσετε τα απρόσωπα ρήματα και τις απρόσωπες εκφράσεις και β. να εντοπίσετε τα υποκείμενα των απαρεμφάτων σε αιτιατική και τις δοτικές προσωπικές.

Χαλεπὸν ἐστί πατρὶ καὶ μητρὶ παίδων στερηθῆναι.

Λέγεται τὸν Ἀρχιδᾶμον περὶ τάς Ἀχαρνὰς μεῖναι.

Οὐ χαλεπὸν Ἀθηναίους ἐν Ἀθηναίοις ἐπαινεῖν.

Ὥρα ἐστί βουλεύεσθαι περὶ τῆς μάχης.

Βαρβάρων Ἕλληνας ἄρχειν εἰκὸς ἐστί (είναι φυσικὸ).

Αἰσχρόν ἐστι μηδένα φίλον ἔχειν.

Ἡμῖν μὲν ἐξεστὶ τείχη ἱδρύειν.

Ἀνάγκη ἐστὶ τοῖς παισὶ πείθεσθαι τοῖς τοῦ πατρὸς λόγοις.

Δεῖ τὸν ἄρχοντα τῶν ἀρχομένων διαφέρειν.

Ῥᾴδιόν ἐστὶ αὐτοῖς δακρῦσαι.

Χρῇ πάντας ἀμύνειν τὴν πόλιν.

Οὐ ῥᾴδιόν ἐστι αὐτοῖς διαβαίνειν (να περάσουν).

Πόθεν (από πού) χρή ἄρξασθαι τῆς ἀπολογίας;

Λέγεται τόν Ἀρχιδάμον περί τάς Ἀχαρνᾶς μεῖναι.

Ἐμοί ἀνάγκη τοῖς οἶκοι ἄρχουσι πείθεσθαι.