Κιτς. Δεν μπορώ να σκεφτώ αγγλική μετάφραση για τη συγκεκριμένη λέξη. Ένα αντίγραφο τόσο περήφανο που προσεγγίζει τόσο πολύ το αυθεντικό, ώστε πιστεύει ότι υπάρχει περισσότερη αξία σε αυτή την εγγύτητα απ’ ότι στην ίδια την αυθεντικότητα. «Είναι ολόιδιο!» Προσποίηση συναισθήματος αντί του αληθινού συναισθήματος. Αισθηματολογία αντί για αίσθημα. Το κιτς μπορεί επίσης να υπάρχει στο μάτι: «Το ηλιοβασίλεμα μοιάζει σαν πίνακας ζωγραφικής!» Επειδή το τεχνητό αποτελεί τώρα το απόλυτο κριτήριο, το αυθεντικό (ηλιοβασίλεμα) πρέπει να μετατραπεί σε κάτι πλαστό (πίνακα ζωγραφικής), έτσι ώστε το δεύτερο να μπορεί να παρέχει το μέτρο για την ομορφιά του πρώτου. Το κιτς είναι πάντα μια μορφή ανεστραμμένου πλατωνισμού, αποθεώνοντας την απομίμηση έναντι του αρχέτυπου. Και σε κάθε περίπτωση σχετίζεται με μια διόγκωση της αισθητικής αξίας, όπως φαίνεται στο χειρότερο είδος κιτς: το «κλασάτο» κιτς. Πομπώδες, διακοσμητικό, μεγαλειώδες. Διακηρύσσοντας επιδεικτικά, αλαζονικά τη διάζευξή του με την πραγματικότητα.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου