Λόγου Χάριν

Αλλά ας αφήσουμε τις ελπίδες μας γι’ αύριο κι ας κοιτάξουμε πίσω απ’ τον καναπέ, εκεί που συμβαίνουν τα μεγάλα γεγονότα όπως τα πρώτα μας δάκρυα -και αργότερα έπρεπε να υποφέρω για να κρύβω τη μεγάλη αποστολή μου ώσπου στο τέλος αγάπησα κι αυτό το ωραίο δέντρο στον κήπο έτσι δεν ξέχασα ποτέ πως κάποιος πολύ σοβαρός λόγος με είχε φέρει στη γη ενώ στο βάθος κάθε νύχτας μου υπάρχει ένα μυστικό που φοβάμαι να το ανακαλύψω. Υπερβολές, θα πείτε. Όμως γι’ αυτό θα ’χουμε ιστορίες για όλον τον χειμώνα. […] « Μικρό βιβλίο για μεγάλα όνειρα », Τάσος Λειβαδίτης (1922 - 1988), εκδόσεις Κέδρος, 1987

φωτογραφία: Frank W. Ockenfels, «Man with wings», 1994      «Ο κόσμος αγάπησε ανέκαθεν τον άγιο σαν την πλησιέστερη δυνατή προσέγγιση στην τελειότητα του Θεού.  Ο Χριστός από κάποιο θεϊκό ένστικτο μέσα του, φαίνεται να αγάπησε πάντοτε τον αμαρτωλό σαν την πλησιέστερη δυνατή προσέγγιση στην τελειότητα του ανθρώπου». Όσκαρ Ουάιλντ, 1854 -1900

φωτογραφία: Iuis Pons Οι Ελεύθεροι Πολιορκημένοι 6. Ο Πειρασμός Έστησ’ ο Έρωτας χορό με τον ξανθόν Απρίλη, Κι’ η φύσις ηύρε την καλή και τη γλυκιά της ώρα, Και μες στη σκιά που φούντωσε και κλει δροσιές και μόσχους Ανάκουστος κιλαϊδισμός και λιποθυμισμένος. Νερά καθάρια και γλυκά, νερά χαριτωμένα, Χύνονται μες στην άβυσσο τη μοσχοβολισμένη, Και παίρνουνε το μόσχο της, κι’ αφήνουν τη δροσιά τους, Κι’ ούλα στον ήλιο δείχνοντας τα πλούτια της πηγής τους, Τρέχουν εδώ, τρέχουν εκεί, και κάνουν σαν αηδόνια. Έξ’ αναβρύζει κι’ η ζωή, σ’ γη, σ’ ουρανό, σε κύμα. Αλλά στης λίμνης το νερό, π’ ακίνητό ’ναι κι άσπρο, Ακίνητ’ όπου κι’ αν ιδής, και κάτασπρ’ ώς τον πάτο, Με μικρόν ίσκιον άγνωρον έπαιξ’ η πεταλούδα, Που ’χ’ ευωδίσει τς ύπνους της μέσα στον άγριο κρίνο. Αλαφροΐσκιωτε καλέ, για πες απόψε τί ’δες· Νύχτα γιομάτη θαύματα, νύχτα σπαρμένη μάγια! Χωρίς ποσώς γης, ουρανός και θάλασσα να πνένε, Ουδ’ όσο κάν’ η μέλισσα κοντά στο λουλουδάκι, Γύρου σε κάτι ατάραχο π’ ασπρίζει μες στη λίμνη, Μονάχο α...

ΟΙ ΟΡΟΙ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ - ΔΙΑΙΡΕΣΗ ΠΡΟΤΑΣΕΩΝ      Ο φιλόσοφος Αντισθένης εξηγεί στον δάσκαλό του Σωκράτη με ποια νοοτροπία αντιμετωπίζουν τον πλούτο οι ολιγαρκείς άνθρωποι και πώς οι πλεονέκτες άνθρωποι.      Ἀλλ᾽ ἄγε δή, ἔφη ὁ Σωκράτης, σὺ αὖ λέγε ἡμῖν, ὦ Ἀντισθένες, πῶς οὕτω βραχέα ἔχων μέγα φρονεῖς ἐπὶ πλούτῳ.  Ὅτι νομίζω, ὦ ἄνδρες, τοὺς ἀνθρώπους οὐκ ἐν τῷ οἴκῳ τὸν πλοῦτον καὶ τὴν πενίαν ἔχειν ἀλλ᾽ ἐν ταῖς ψυχαῖς.  Ὁρῶ γὰρ πολλοὺς μὲν ἰδιώτας, οἳ πάνυ πολλὰ ἔχοντες χρήματα οὕτω πένεσθαι ἡγοῦνται ὥστε πάντα μὲν πόνον, πάντα δὲ κίνδυνον ὕποδύονται, ἐφ᾽ ᾧ πλείονα κτήσονται, οἶδα δὲ καὶ ἀδελφούς, οἳ τὰ ἴσα λαχόντες ὁ μὲν αὐτῶν τἀρκοῦντα ἔχει καὶ περιττεύοντα τῆς δαπάνης, ὁ δὲ τοῦ παντὸς ἐνδεῖται.    αἰσθάνομαι δὲ καὶ τυράννους τινάς, οἳ οὕτω πεινῶσι χρημάτων ὥστε ποιοῦσι πολὺ δεινότερα τῶν ἀπορωτάτων.    δι᾽ ἔνδειαν μὲν γὰρ δήπου οἱ μὲν κλέπτουσιν, οἱ δὲ τοιχωροιχοῦσιν οἱ δὲ ἀνδραποδίζονται.  τύραννοι δ᾽ εἰσί τινες ...

Η ΣΥΝΔΕΣΗ ΤΩΝ ΠΡΟΤΑΣΕΩΝ      Ο Σωκράτης μιλάει για τη γυναικεία φύση και δικαιολογεί τη συμβίωσή του με τη δύστροπη Ξανθίππη.      Καὶ ὁ Σωκράτης εἶπεν, Ἐν πολλοῖς μὲν, ὦ ἄνδρες, καὶ ἄλλοις δῆλον καὶ ἐν οἷς δ᾽ ἡ παῖς ποιεῖ ὅτι ἡ γυναικεία φύσις οὐδὲν χείρων τῆς τοῦ ἀνδρὸς οὖσα τυγχάνει, ῥώμης δὲ καὶ ἰσχύος δεῖται.  Ὥστε εἴ τις ὑμῶν γυναῖκα ἔχει, θαρρῶν διδασκέτω ὅ,τι βούλοιτ᾽ ἂν αὐτῇ ἐπισταμένῃ χρῆσθαι.  Καὶ ὁ Ἀντισθένης, Πῶς οὖν, ἔφη, ὦ Σώκρατες, οὕτω γιγνώσκων οὐ καὶ σὺ παιδεύεις Ξανθίππην, ἀλλὰ χρῇ γυναικὶ τῶν οὐσῶν, οἶμαι δὲ καὶ τῶν γεγενημένων καὶ τῶν ἐσομένων χαλεπωτάτῃ; Ὅτι, ἔφη, ὁρῶ καὶ τοὺς ἱππικοὺς βουλομένους γενέσθαι οὐ τοὺς εὐπειθεστάτους ἀλλὰ τοὺς θυμοειδεῖς ἵππους κτωμένους.  Νομίζουσι γάρ, ἢν τοὺς τοιούτους δύνωνται κατέχειν, ρᾁδίως τοῖς γε ἄλλοις ἵπποις χρήσεσθαι.  Κἀγὼ δὴ βουλόμενος ἀνθρῶποις χρῆσθαι καὶ ὁμιλεῖν ταύτην κέκτημαι, εὖ εἰδὼς ὅτι εἰ ταύτην ὑποίσω, ῥᾳδίως τοῖς γε ἄλλοις ἅπασιν ἀνθρώποις συνέσομαι. Ξενοφῶντος,...

φωτογραφία: Alexander Petrosyan Ιστορία Προσανατολισμού Γ´ Λυκείου:  ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΓΡΟΤΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΣΤΗΝ ΑΣΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΜΕΡΟΣ ΠΡΩΤΟ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΚΛΕΙΣΤΟΥ ΤΥΠΟΥ Ι. Να σημειώσετε την ένδειξη «Σ» (σωστό) ή «Λ» (λάθος) δίπλα σε κάθε πρόταση. Μετά τους Βαλκανικούς πολέμους δεν άλλαξαν οι οικονομικές συνθήκες της χώρας. Η δημιουργία της τράπεζας της Ελλάδος ήταν πρωτοβουλία του διοικητή της Εθνικής Τράπεζας. Η παγκόσμια οικονομική κρίση επηρέασε αρνητικά την οικονομική ανάπτυξη της χώρας. Η μέθοδος «κλήριγκ» κυριάρχησε στο εξωτερικό εμπόριο της χώρας στη δεκαετία του 1930. Η άφιξη των προσφύγων, λειτούργησε ως καταλύτης στη δυναμική της ελληνικής κοινωνίας. Καθώς η κατοχή γης έπαυε προοδευτικά να είναι πηγή εξουσίας και κοινωνικού ταξικού κύρους, άνοιξαν οι δρόμοι για την αγροτική μεταρρύθμιση. ΜΟΝΑΔΕΣ 12 ΙΙ. Να βάλετε σε κύκλο το γράμμα που αντιστοιχεί στη σωστή απάντηση. 1. Η αγροτική μεταρρύθμιση του 1917 υπαγορεύτηκε κυρίως από την ανάγκη για: αποκατάσταση των προσφύγων ενίσχυση της αγροτικής...

     Τὰ γέρικα σπίτια μοιάζουν μὲ τοὺς γέρικους ἀνθρώπους: εἶναι γιομάτα θύμησες.      Ἔχουν μια δική τους ὕπαρξη καὶ μιὰ δική τους φυσιογνωμία.  Οἱ ρέπιοι τοῖχοι τους μπορεῖ νἄχουν ρουφήξει ὅλες τὶς μυρωδιὲς ποὺ βαλτώνουν κοντὰ στὰς ἀνθρώπινες κατοικίες.  Ἔχουν χάσει ἀπό δῶ καὶ πολὺν καιρὸ ἐκεῖνο τὸ ἄρωμα τοὺ σουβᾶ καὶ τοῦ ἀσβέστη, τόσο χαρακτηριστικὸ στοὺς μοντέρνους κύβους, καμιὰ φορὰ λιγάκι ἄνοστους, ποὺ χτίζονται στὰ περίχωρα καὶ ποὺ εἶναι ἀκόμα πολὺ καινούριοι καὶ δὲ μποροῦν νἄχουν ἱστορία.      Οἱ τοῖχοι τῶν παλιῶν σπιτιῶν εἶναι ζωντανοί.  Εἶναι ζωντανοὶ ἀπ´ ὅλα τὰ περιστατικὰ τῆς μοίρας ποὺ τοὺς χρησίμεψαν γιὰ διακόσμηση.  Ἔχουν δεῖ τὰ μάτια τους καὶ ἔχουν ἀκούσει τ΄ αὐτιὰ τους πράματα καὶ πράματα!     Τὰ παλια σπίτια ἔχουν τὴ φωνὴ τους.  Ἄκου: κάποιος ἀνεβαίνει στὴ σκάλα, μὲ ἀργό καὶ βαρὺ βῆμα ἀπὸ τὴν κούραση καὶ σιγοσφυράει… να, σταματάει.  Στὸν τοῖχο, ξεπετιέται ἡ σύντομη φεγγοβολὴ ...

Οι Ελεύθεροι Πολιορκημένοι 5. Από την άπειρην ερμιά τα μάτια μαθημένα Χαμογελάσαν κι’ άστραψαν, κι’ είπαν τα μαύρα χείλη: «Παιδί, στην πόρτα χαίρεσαι με τη βοή που στέρνεις· Μπροστά, λαγέ, στον κυνηγό, κατακαμπίς καπνίζεις· Γλάρε, στρειδόφλουντσα ξερνάς, αφρό, σαλιγκοκαύκι.» Και τώρα δα, τ’ αράθυμο πάτημ’ αργοπορώντας, Κατά το κάστρο το μικρό πάλε κοιτά, και σφίγγει, Σφίγγει στενά τη σπάθη του στο λαβωμένο στήθος, Π’ αγρίκα μέσα την καρδιά μεγάλη και τη θλίψη. «Οι Ελεύθεροι Πολιορκημένοι», σχεδίασμα Γ΄, Διονύσιος Σολωμός

    Ι. ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΓΡΟΤΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΣΤΗΝ ΑΣΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ Α. Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ 1. Τα δημογραφικά δεδομένα α. Ο πληθυσμός      Γενικά γνωρίσματα της Ελλάδας αμέσως μετά την επανάσταση: 1 . φτωχή 2 . με απαρχαιωμένες παραγωγικές δομές 3 . μικρή σε έκταση 4 . ολιγάνθρωπη σύνορα 1832 : η γραμμή Αμβρακικού - Παγασητικού ήταν τα σύνορα του Νέου  Ελληνικού Κράτους. Νέο κράτος : Πελοπόννησος, Στερεά, Εύβοια, Βόρειες Σποράδες και οι Κυκλάδες. 1864 : προστέθηκαν τα Ιόνια νησιά 1881 : προστέθηκε η Θεσσαλία, μέρος Ηπείρου, Άκτιον Τα σύνορα μέχρι τα τέλη του 19ου αιώνα μόλις αγγίζουν τα όρια της  Μακεδονίας. πυκνότητα  πληθυσμού 1828 -> 15 1911 -> 43 κατοίκους στο τετραγωνικό χιλιόμετρο (στη Δυτική  Ευρώπη οι αριθμοί ήταν τριψήφιοι). τοπίο εγκατάλειψης εδάφη γυμνά και χέρσα λόγω: 1 . υπερβόσκησης 2 . υπερβολικής υλοτόμησης 3 . εκτεταμένης αγρανάπαυσης (προσωρινής διακοπής της καλλιέργειας αγρού, για να ανακτήσει την παραγωγικότη...