φωτογραφία: Yousuf Karsh «Ευφυής και μετά λόγου γνώσεως, μα την πίστη μου, η εξήγηση που δίνει ο Γάσιος Βάσσος, στην πραγματεία του Περί της καταγωγής λέξεων και ονομάτων, για τη λέξη «persona» (προσωπείο). Πιστεύει ότι αυτή η λέξη προέρχεται από το ρήμα «personare» (διηχώ). Και ιδού πώς εξηγεί την άποψή του: «Αφού το προσωπείο που καλύπτει τελείως το πρόσωπο δεν έχει παρά μόνο ένα άνοιγμα, στη θέση του στόματος, η φωνή, αντί να διασκορπίζεται προς όλες τις κατευθύνσεις, δε βρίσκει άλλη διέξοδο απ’ αυτήν τη μοναδική οπή, και ως εκ τούτου, αποκτά έναν ήχο πιο απτό και διαπεραστικό. Έτσι, λοιπόν, επειδή το προσωπείο καθιστά την ανθρώπινη φωνή πιο ηχηρή και πιο δονητική, το ονόμασαν «persona», και λόγω ακριβώς του τρόπου με τον οποίο σχηματίστηκε η λέξη, το -ο- σ’ αυτήν είναι μακρόν». ΑΥΛΙΟΣ ΓΕΛΛΙΟΣ, Αττικαί νύκτες
Αυτό που λένε οι λέξεις δεν έχει διάρκεια, οι λέξεις έχουν διάρκεια. Γιατί οι λέξεις μένουν πάντα ίδιες, ενώ αυτό που λένε δεν είναι ποτέ το ίδιο. ANTONIO PORCHIA