Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από Φεβρουάριος, 2024

«Σχήματα της απουσίας ΙΙ...», Γιάννης Ρίτσος, «Ποιήματα», Τόμος Β΄, εκδόσεις Κέδρος

57 καρέκλες που δεν πρέπει να αδειάσουν στο Άγαλμα Βενιζέλου στη Θεσσαλονίκη από το Σωματείο Καθηγητών Χορού που πραγματοποιεί μια συμβολική δράση για τα Τέμπη «Σχήματα της απουσίας ΙΙ...» Ποτέ δε φεύγουν τα νεκρά παιδιά απ’ τα σπίτια τους τριγυρίζουν εκεί, μπλέκονται στα φουστάνια της μητέρας τους την ώρα που εκείνη ετοιμάζει το φαΐ κι ακούει το νερό να κοχλάζει σα να σπουδάζει τον ατμό και το χρόνο.  Πάντα εκεί-   Και το σπίτι παίρνει ένα άλλο στένεμα και πλάτεμα σάμπως να πιάνει σιγαλή βροχή καταμεσής καλοκαιριού, στα ερημικά χωράφια.   Δε φεύγουν τα νεκρά παιδιά.  Μένουν στο σπίτι κι έχουν μια ξέχωρη προτίμηση να παίζουν στον κλεισμένο διάδρομο και κάθε μέρα μεγαλώνουν μέσα στην καρδιά μας, τόσο που ο πόνος κάτω απ’ τα πλευρά μας δεν είναι πια απ’ τη στέρηση μα από την αύξηση.  Κι αν κάποτε οι γυναίκες βγάζουν μια κραυγή στον ύπνο τους είναι που τα κοιλοπονάνε πάλι. Γιάννης Ρίτσος

Παντελής Μπουκάλας, Ο «βουβός πόνος» σαν πολιτικός χρυσός

εγκατάσταση: Γιώργος Κόφτης Παντελής Μπουκάλας,  Ο «βουβός πόνος» σαν πολιτικός χρυσός      Κάιρο, 1942. Ο Γιώργος Σεφέρης γράφει το μεστό ποίημα «Ενας γέροντας στην ακροποταμιά». Ο τίτλος, αναντίστοιχος με τη βιολογική ηλικία του ποιητή, των 42 ετών, εναρμονίζεται με την ωριμότητα που είχαν συνεπιφέρει με την τεράστια βία τους ο πόλεμος, ο Α΄ και κυρίως ο Β΄ Παγκόσμιος, και ο ξεριζωμός από τα πάτρια μικρασιατικά εδάφη.      Στα χρόνια που πέρασαν από τη δημοσίευση του ποιήματος, ως τμήματος της συλλογής «Μυθιστόρημα, Β΄» (Αλεξάνδρεια 1944, Αθήνα 1945), αρκετοί στίχοι του απέκτησαν ισχυρότατη γνωμική αξία. Εδώ μένω στον στίχο «Αν είναι ανθρώπινος ο πόνος δεν είμαστε άνθρωποι μόνο για να πονούμε», που ανταποκρίνεται εξαιρετικά στο περίφημο τετράστιχο που έχει μόλις προηγηθεί («Δε θέλω τίποτε άλλο παρά να μιλήσω απλά, να μου δοθεί ετούτη η χάρη» κτλ). Εμπειρος ο λόγος «δεν είμαστε άνθρωποι μόνο για να πονούμε», συγχρόνως παράπονο (ίσως προς τα παγίως βαρ...

Προσομοίωση Πανελλαδικών Εξετάσεων, ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ, Μετὰ τὰ φυσικά, Α 2, 98b12-28 και ΕΠΙΚΟΥΡΟΣ, Ἐπιστολή στὸν Μενοικέα, 122

«Α Perfect Vacuum», Jeremy Geddes ΔΙΔΑΓΜΕΝΟ ΚΕΙΜΕΝΟ      ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ, Μετὰ τὰ φυσικά, Α 2, 98b12-28      Διὰ γὰρ τὸ θαυμάζειν οἱ ἄνθρωποι καὶ νῦν καὶ τὸ πρῶτον ἤρξαντο φιλοσοφεῖν, ἐξ ἀρχῆς μὲν τὰ πρόχειρα τῶν ἀτόπων θαυμάσαντες, εἶτα κατὰ μικρὸν οὕτω προϊόντες καὶ περὶ τῶν μειζόνων διαπορήσαντες, οἷον περί τε τῶν τῆς σελήνης παθημάτων καὶ τῶν περὶ τὸν ἥλιον καὶ τὰ ἄστρα καὶ περὶ τῆς τοῦ παντὸς γενέσεως. Ὁ δ’ ἀπορῶν καὶ θαυμάζων οἴεται ἀγνοεῖν (διὸ καὶ ὁ φιλόμυθος φιλόσοφός πώς ἐστιν· ὁ γὰρ μῦθος σύγκειται ἐκ θαυμασίων)· ὥστ’ εἴπερ διὰ τὸ φεύγειν τὴν ἄγνοιαν ἐφιλοσόφησαν, φανερὸν ὅτι διὰ τὸ εἰδέναι τὸ ἐπίστασθαι ἐδίωκον καὶ οὐ χρήσεώς τινος ἕνεκεν. Μαρτυρεῖ δὲ αὐτὸ τὸ συμβεβηκός· σχεδὸν γὰρ πάντων ὑπαρχόντων τῶν ἀναγκαίων καὶ τῶν πρὸς ῥᾳστώνην καὶ διαγωγὴν ἡ τοιαύτη φρόνησις ἤρξατο ζητεῖσθαι. Δῆλον οὖν ὡς δι’ οὐδεμίαν αὐτὴν ζητοῦμεν χρείαν ἑτέ...

Ἐπίκουρος «Ἐπιστολὴ στὸν Μενοικέα» ή «Περὶ βίου»

Επίκουρος «Ἐπιστολὴ στὸν Μενοικέα» ή «Περὶ βίου»      Ο Επίκουρος, ιδρυτής μιας από τις πιο σημαντικές φιλοσοφικές σχολές της ελληνιστικής εποχής, γεννήθηκε στη Σάμο το 341 π.Χ. από Αθηναίους γονείς.  Έχοντας ταξιδέψει πολύ και έχοντας δημιουργήσει ενεργούς κύκλους οπαδών στη Λάμψακο και στη Μυτιλήνη μετακομίζει στην Αθήνα γύρω στο 306 π.Χ.  Εκεί ιδρύει μια αυθεντική φιλοσοφική σχολή και προσελκύει μεγάλο αριθμό μαθητών στον « Κῆπο » του, έναν ιδιόκτητο χώρο έξω από τα όρια της πόλης, όπου συναντιούνται οι Επικούρειοι.  Πεθαίνει το 271 π.Χ.  Ο Επίκουρος παραδίδει μια φιλοσοφική ερμηνεία του κόσμου και του χώρου μέσα σε αυτόν που καταλαμβάνεται από τους ανθρώπους και μέσα στις προθέσεις του είναι να μπορέσει να δώσει απαντήσεις στον αντικειμενικό σκοπό να καταφέρει κάποιος να επιτύχει και να έχει μια σταθερή και ευτυχισμένη ζωή. (« Η ιστορία της φιλοσοφίας », Umberto Eco/ Riccardo Fedriga τ. 2 σελ. 16,18, Το Βήμα)      Πώς συνδέεται η φιλ...

Προσομοίωση Πανελλαδικών Εξετάσεων, Λατινικά Γ΄ Λυκείου, Ενότητες 26 - 28

" Starving for Knowledge ", Shaden Brooke Κριτήριο Αξιολόγησης Λατινικών Γ΄Λυκείου Ενότητες 26 - 28      26ο κείμενο      Plinius Marcellino suo salutem. Tristissimus haec tibi scribo: Fundani nostri filia minor mortua est. Ea puella nihil umquam festivius, nihil amabilius nec longiore vita dignius vidi. Nondum annos ΧΙΙΙ impleverat, et iam illi anilis prudentia, matronalis gravitas erat et tamen suavitas puellaris. Ut illa patris cervicibus inhaerebat! ut nos amicos paternos et amanter et modeste complectebatur! ut nutrices, ut paedagogos, ut praeceptores diligebat! quam studiose, quam intellegenter lectitabat! ut parce ludebat! Qua illa patientia, qua etiam constantia novissimam valetudinem tulit!      27ο κείμενο      Cum Accius ex urbe Roma Tarentum venisset, ubi Pacuvius grandi iam aetate recesserat, devertit ad eum. Accius, qui multo minor natu erat, tragoediam suam, cui «Atreus» nomen est, ei desideranti legit. Tum ...