Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από Δεκέμβριος, 2025

«Οι ελαφροΐσκιωτοι», Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης

φωτογραφία:  Kyle Thompson Οι ελαφροΐσκιωτοι      Είχε κινήσει αποβραδύς, ημίσειαν ώραν πριν κρυφθεί εις το βουνόν ο ήλιος, να υπάγει πίσω μακράν εις τ’ Αρβανίτη, σ’ Μανώλη τ’ σουφριά… όχι, στον Αραδιά, στης Κεχριάς το ρέμα, ο Αγάλλος Μανουήλ Αγάλλου.  Δεν ήτο και πολύ σιμά… όχι, δεν ήτο και πολύ μακριά ο νερόμυλος, ολιγώτερον από δύο ώρες με τα πόδια.  Αλλ’ εις τον δρόμον είχεν αργοπορήσει, ποιος ξέρει διατί.  Ίσως ενθυμείτο την προ ολίγων χρόνων τερπνήν και ευάρεστον και ζηλεμένην θέσιν του, όταν ήτο γαμβρός ωραίος και περιζήτητος, με μακριά φούντα, με γλυκά μάτια, με φέσι ψηλό, μεγάλο και κατακόκκινο, που να το φορεί στραβά ως το αυτί.  Και την παρέβαλλε με την σημερινήν κατάστασίν του, να κάθεται γυναίκα χάσασα όλην την δρόσον και την ποίησίν της να σε καρτερεί εις τον νερόμυλον με δύο παιδιά, οπού το ένα να διηγείται παραμύθια στο άλλο.  Βεβαίως η δευτέρα θέσις τον συνεκίνει κάπως, αλλ’ η πρώτη του εφαίνετο πλέον επιθυμητή, και ευχαρίστω...

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΠΑΠΑΔΙΑΜΑΝΤΗΣ, «ΑΠΑΝΤΑ», 2ος ΔΕΥΤΕΡΟΣ, ΚΡΙΤΙΚΗ ΕΚΔΟΣΗ, Ν. Δ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΠΟΥΛΟΣ, ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΔΟΜΟΣ, ΑΘΗΝΑ 1982

Ukrainian artist Alexey Kondakov ΤΟ ΧΡΙΣΤΟΨΩΜΟ (ΔΙΗΓΗΜΑ ΠΡΩΤΟΤΥΠΟΝ)      Μεταξὺ τῶν πολλῶν δημωδῶν τύπων, τοὺς ὁποίους θὰ ἔχωσι νὰ ἐκμεταλλευθῶσιν οἱ μέλλοντες διηγηματογράφοι μας, διαπρεπῆ κατέχει θέσιν ἡ κακὴ πενθερά, ὡς καὶ ἡ κακὴ μητρυιά.  Περὶ μητρυιᾶς ἄλλοτε θὰ ἀποπειραθῶ νὰ διαλάβω τινὰ πρὸς ἐποικοδόμησιν τῶν ἀναγνωστῶν μου.  Περὶ μιᾶς κακῆς πενθερᾶς σήμερον ὁ λόγος.      Εἰς τί ἔπταιεν ἡ ἀτυχὴς νέα Διαλεχτή, οὕτως ὠνομάζετο, θυγάτηρ τοῦ Κασσανδρέως μπαρμπα-Μανώλη, μεταναστεύσαντος κατὰ τὴν Ἑλληνικὴν Ἐπανάστασιν εἰς μίαν τῶν νήσων τοῦ Αἰγαίου, εἰς τί ἔπταιεν ἂν ἦτο στεῖρα καὶ ἄτεκνος; Εἶχε νυμφευθῆ πρὸ ἑπταετίας, ἔκτοτε δὶς μετέβη εἰς τὰ λουτρὰ τῆς Αἰδηψοῦ, πεντάκις τῆς ἔδωκαν νὰ πίῃ διάφορα τελεσιουργὰ βότανα, εἰς μάτην, ἡ γῆ ἔμενεν ἄγονος.  Δύο ἢ τρεῖς γύφτισσαι τῆς ἔδωκαν νὰ φορέσῃ περίαπτα θαυματουργὰ περὶ τὰς μασχάλας, εἰποῦσαι αὐτῇ ὅτι τοῦτο ἦτο τὸ μόνον μέσον, ὅπως γεννήσῃ, καὶ μάλιστα υἱόν.  Τέλος καλόγηρός τις Σιναΐτης τῇ...

Λυσίου «Ὑπέρ Μαντιθέου» λόγος, Β΄Τάξης Γενικού Λυκείου, Προοίμιο (“Exordium”) §§ 1 - 3

φωτογραφία:  Katharina Jung Λυσίου Ὑπέρ Μαντιθέου Προοίμιο (“Exordium”) §§ 1 - 3 Απόδοση του πρωτότυπου κειμένου στη νεοελληνική Εἰ μὴ συνῄδη͵ ὦ βουλή ͵ => Εάν δεν γνώριζα, κύριοι Βουλευτές, τοῖς κατηγόροις βουλομένοι => ότι οι κατήγοροι επιθυμούν ἐκ παντὸς τρόπου κακῶς ἐμὲ ποιεῖν͵ => με κάθε τρόπο να με βλάψουν, πολλὴν ἂν αὐτοῖς χάριν εἶχον => θα τους χρωστούσα μεγάλη ευγνωμοσύνη ταύτης τῆς κατηγορίας· => για αυτήν την κατηγορία. ἡγοῦμαι γὰρ => Γιατί νομίζω τοῖς ἀδίκως διαβεβλημένοις => ότι για αυτούς που έχουν άδικα συκοφαντηθεί, τούτους εἶναι αἰτίους μεγίστων ἀγαθῶν͵ => αυτοί είναι υπεύθυνοι για τα μεγαλύτερα αγαθά, οἵτινες ἂν αὐτοὺς ἀναγκάζωσιν => οι οποίοι θα τους αναγκάσουν εἰς ἔλεγχον καταστῆναι τῶν αὐτοῖς βεβιωμένων. => να λογοδοτήσουν για τις πράξεις τους. Ἐγὼ γὰρ οὕτω σφόδρα => Γιατί εγώ έχω τόσο μεγάλη πιστεύω ἐμαυτῷ͵ => εμπιστοσύνη στον εαυτό μου, ὥστ΄ ἐλπίζω => ώστε ελπίζω, καὶ εἴ τις τυγχάνει ἀηδῶς => ακόμα και αν...